Orlica (niem. Hohe Menze lub Hohe Mense, czes. Vrchmezí, 1084 m n.p.m.) – najwyższy szczyt polskiej części Gór Orlickich i Sudetów Środkowych. Leży na europejskim dziale wodnym pomiędzy zlewiskami Morza Bałtyckiego i Morza Północnego. Orlica jest szczytem granicznym, jednak wierzchołek góry znajduje się po stronie czeskiej. Granica przebiega około dwadzieścia pięć metrów na wschód od szczytu, na wysokości 1080 m. . (wikipedia)
Jak określić szlak, który liczy sobie 4,3 km długości, prowadzi ubitą, leśną drogą, a suma podejść to się 170 metrów? Tak właśnie wygląda droga na Orlicę (1084 m n.p.m.), zielonym szlakiem spod Kamienia Rübartscha. Tą trasą postanowiłem wejść na kolejny szczyt Korony Gór Polski.
Szlak na Orlicę, ten który przynajmniej wybrałem, jest nudny. Dość powiedzieć, że najładniejsza panorama jaką dzisiaj widziałem to ta z punktu widokowego, znajdującego się tuż przy drodze dojazdowej. las też nie jest jakiś wybitnie piękny. Ruszyłem przed siebie, przy szlaku napotkałem sporo tabliczek informujących o przebiegu tras do narciarstwa biegowego i biathlonu, a wszystko dlatego, że rejon Orlicy cieszy się sporą popularnością wśród amatorów tego sportu. Podobno sam Tomasz Sikora trenował w tych okolicach.
Droga prowadziła mnie cały czas prosto, wznosząc się bardzo nieznacznie, trudno nawet było to odczuć😀. Szybko dotarłem do niewielkiej polanki, gdzie znajdowała się krzyżówka szlaków, stąd do szczytu Orlicy już niedaleko, a ja byłem o krok od kolejnego celu do Korony Gór Polski. W międzyczasie pojawiły się czerwone oznaczenia, mała wiata turystyczna. Aby dostać się na szczyt Orlicy, w tym miejscu należy skręcić w lewo i podejść kilkadziesiąt metrów przez gęste zarośla.
Jak już pisałem wierzchołek znajduje się już po czeskiej stronie. Poza jego oznaczeniem, ustawiono tutaj trójstronny pomnik, który przedstawia trzy ważne osobistości goszczące na jego szczycie. Pierwszą z nich jest Cesarz Józef II Habsburg, który prawdopodobnie był tutaj w roku 1779. Następnym jest John Quincy Adamas, szósty prezydent Stanów Zjednoczonych, odwiedzający Orlicę w roku 1800 oraz Fryderyk Chopin mający być na szczycie około roku 1826. Sam pomnik jest dość nowym obiektem, jego instalacja odbyła się we wrześniu 2012 roku. Na szczycie pomnika można także przeczytać trzy funkcjonujące nazwy szczytu: Orlica, Hohe Mense oraz Vrchmezi.
Teraz pozostało już tylko wrócić tą samą drogą na początek szlaku pod kamień wychwalający Heinricha Rübartscha? Nie bez powodu spotkacie tam jego nazwisko, bo był to człowiek – legenda Gór Orlickich. W 1882 r. wybudował na szczycie Orlicy 16-metrową drewnianą wieżę widokową, obok której postawił małą gospodę Gasthaus zur Hohen Mense, rozbudowaną dwa lata później. Od tego czasu przeniósł się na Orlicę, a gospodę w Zieleńcu pozostawił swojej rodzinie. Na początku XX wieku na Orlicy wybudował nowe, duże schronisko górskie Hohe Mense-Baude, które prowadził aż do śmierci. Był propagatorem czynnego wypoczynku oraz prekursorem turystyki i narciarstwa w rejonie Orlicy i Zieleńca. Już pod koniec XIX w. jeździł na nartach, które otrzymał od księcia Colloredo-Mansfelda z Opočna.
Górskie wędrówki, opisy szlaków 