Pomysł utworzenia Korony Gór Polski został ogłoszony przez Wojciecha Lewandowskiego oraz Marka Więckowskiego w 1997 roku na łamach miesięcznika „Poznaj swój kraj”. Z założenia 28 szczytów Korony nie do końca odpowiada najwyższym szczytom pasm górskich w Polsce. Na liście szczytów znajdują się te, na które prowadzi oznakowany szlak. Jednak z listą wiążą się też pewne nieścisłości. Wynikają one głównie z braku jednego,uznawanego przez wszystkich podziału regionalnego Polski, a także niejasności co do wysokości niektórych szczytów. Największe kontrowersje dotyczą Gór Bialskich i Gór Złotych. Według najpełniejszego opracowania dotyczącego regionalizacji fizycznogeograficznej Polski przygotowanego przez profesora Jerzego Kondrackiego, Góry Bialskie są częścią Gór Złotych. Autorzy listy szczytów Korony Gór Polski przyjęli, że są to osobne pasma. Podobny problem jest z Lubomirem, gdyż w zależności od źródła raz należy od do Beskidu Makowskiego, a raz do Beskidu Wyspowego. Również w Górach Wałbrzyskich jest nieścisłość. Na liście najwyższym szczytem jest Chełmiec (869 m n.p.m.). Wysokość ta była mierzona do szczytu 18 metrowej wieży widokowej na Chełmcu. Według obecnych danych szczyt ma wysokość 851 m n.p.m. Tak więc najwyższym wzniesieniem Gór Wałbrzyskich przez który przechodzi szlak jest Borowa o wysokości 853 m n.p.m. Do Klubu Zdobywców Korony Gór Polski przystąpiłem w 2019 roku. Zdobycie wszystkich szczytów zajmie mi zapewne kilka lat.
Górskie wędrówki, opisy szlaków 